DJ laser show

Drew Ressler: ο φωτογράφος εκδηλώσεων και φεστιβάλ ηλεκτρονικής dance μουσικής

© Caesar Sebastian

Ιστορίες από την πίστα.

Όταν πάμε σε ένα φεστιβάλ, οι περισσότεροι από εμάς είμαστε τυχεροί αν καταφέρουμε να πάρουμε μία καλή φωτογραφία του αγαπημένου μας καλλιτέχνη. Αυτό δεν ισχύει βέβαια για τον Drew Ressler, φωτογράφο εκδηλώσεων και φεστιβάλ ηλεκτρονικής dance μουσικής, ο οποίος τραβά εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες φωτογραφίες που οι περισσότεροι από εμάς βλέπουμε μόνο στα όνειρά μας. Από το ταπεινό ξεκίνημά του στον κλάδο των βιντεοπαιχνιδιών μέχρι να φτάσει στο σημείο να κάνει παρέα στα παρασκήνια με τον Tommy Lee και να ζει από κοντά μεγάλες στιγμές, όπως την ισοπεδωτική είσοδο στη σκηνή του Deadmau5 με στολή Hello Kitty, ο Drew έχτισε προσεκτικά την καριέρα του βήμα προς βήμα, με ατελείωτα ταξίδια, εξίσου ατελείωτα ξενύχτια και ορισμένες εκπληκτικές ιστορίες που μοιράζεται μαζί μας.

Μιλήσαμε με τον Drew Ressler, γνωστό επίσης ως Rukes, για την αξιοζήλευτη καριέρα του, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του να γυρίζεις τον κόσμο φωτογραφίζοντας φεστιβάλ και καταλάβαμε γιατί δεν αρκεί να έχεις επάνω σου ένα κινητό τηλέφωνο αν θέλεις να απαθανατίσεις σωστά τις σημαντικές στιγμές μιας μεγάλης μουσικής εκδήλωσης.

Ας ξεκινήσουμε με μια εύκολη ερώτηση: Πώς ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη φωτογράφιση των φεστιβάλ και της ευρύτερης σκηνής της EDM; Πότε αποφάσισες ότι θέλεις να ακολουθήσεις αυτήν τη σταδιοδρομία;

Ξεκίνησα στα τέλη του 2004. Είχα αρχίσει να ασχολούμαι με τη μουσική από τα τέλη της δεκαετίας του ‘90, αλλά το 2004 ήταν που πήρα την πρώτη μου φωτογραφική μηχανή, την εξαιρετικά εύχρηστη Canon G3. Ήμουν τότε μεγάλος θαυμαστής του DJ BT και ο φίλος μου ο Lainie ήταν ο μάνατζέρ του και με κάλεσε στην επόμενη ζωντανή του εμφάνιση στη Νέα Υόρκη. Είχα πάρει φυσικά μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή για να καταγράψω την εκδήλωση για άλλους θαυμαστές του BT.

Στη συνέχεια, παρακολούθησα και "φωτογράφισα" αρκετές συναυλίες στη Νέα Υόρκη και λίγο μετά μετακόμισα στο Λος Άντζελες. Αγόρασα μια Canon 20D και σκέφτηκα να ασχοληθώ με τη φωτογράφιση συναυλιών σε κλαμπ στον ελεύθερο χρόνο μου. Ξεκίνησα με το Avalon, γιατί κάθε εβδομάδα φιλοξενούσε κάποιον από τους αγαπημένους μου DJ!

Λίγο αργότερα, μου πρότειναν να φωτογραφίζω κάθε Σαββατοκύριακο τις συναυλίες στο Avalon του Χόλυγουντ με τα ίδια χρήματα που θα έβγαζα όλη την εβδομάδα στην καταθλιπτική δουλειά μου στον κλάδο των βιντεοπαιχνιδιών. Τότε συνειδητοποίησα ότι αυτή ήταν η δουλειά που ήθελα να κάνω για να ζήσω. Αποφάσισα λοιπόν να πάρω το ρίσκο, παραιτήθηκα από την εταιρεία βιντεοπαιχνιδιών που εργαζόμουν και ασχολήθηκα αποκλειστικά με τη φωτογραφία.

Γνωρίζω ότι στο παρελθόν εργαζόσουν στον κλάδο των βιντεοπαιχνιδιών και ότι τώρα είσαι επαγγελματίας φωτογράφος. Και οι δύο τομείς θεωρούνται πολύ ελκυστικοί από μεγάλο μέρος του κόσμου – πώς τα κατάφερες εσύ να μπεις και στους δύο;

Η βιομηχανία των βιντεοπαιχνιδιών έχει και καλά και κακά. Ξεκίνησα ως δοκιμαστής σε μια ομάδα διασφάλισης ποιότητας – οι περισσότεροι ξεκινούν με αυτόν τον τρόπο στον συγκεκριμένο κλάδο. Κατάφερα να εμπλουτίσω αρκετά το βιογραφικό μου στη Νέα Υόρκη, αλλά όταν μετακόμισα στο Λος Άντζελες σχεδόν όλες οι εταιρείες για τις οποίες εργάστηκα δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον για τις δεξιότητές μου και συνήθως με χρησιμοποιούσαν σε θέσεις κάτω των δυνατοτήτων μου. Δεν ήμουν ευχαριστημένος από τη δουλειά μου.

Από την άλλη πλευρά, ήταν πολύ διασκεδαστικό για εμένα να μάθω να χρησιμοποιώ μια φωτογραφική μηχανή και να τραβάω ωραίες φωτογραφίες. Όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα, πολύ λίγοι είχαν στη διάθεσή τους μηχανές DSLR και οι φωτογράφοι με επαγγελματικό εξοπλισμό ήταν περιζήτητοι από τους μουσικούς και τα κλαμπ που ήθελαν να φωτογραφίσουν τις εκδηλώσεις τους. Με βοήθησε πολύ η συγκυρία, γιατί σήμερα ο καθένας μπορεί να αποκτήσει μια DSLR.

Φαντάζομαι ότι, λόγω της δουλειάς σου, θα περνάς πολύ χρόνο με μουσικούς που γλεντάνε τη ζωή τους. Πώς καταφέρνεις να μένεις συγκεντρωμένος;

Σε γενικές γραμμές, δεν έχω κακές συνήθειες ή εθισμούς. Δεν καπνίζω, δεν πίνω, ούτε παίρνω ναρκωτικά. Έτσι μπορώ να αφήνω τους μουσικούς να γλεντάνε χωρίς εμένα, ενώ εγώ τραβάω απερίσπαστος τις φωτογραφίες μου. Εστιάζω πάντα στον βασικό μου στόχο: να τραβάω εκπληκτικές εικόνες σε κάθε εκδήλωση που φωτογραφίζω. Δεν σταματάω να φωτογραφίζω αν δεν τραβήξω τουλάχιστον μία αξέχαστη φωτογραφία από κάθε εκδήλωση. Η δουλειά είναι πάντα η πρώτη μου προτεραιότητα – γι' αυτό με πληρώνουν, άλλωστε!

Από όλα τα φεστιβάλ και τις εκδηλώσεις που έχεις παρακολουθήσει, ποια είναι τα αγαπημένα σου;

Είναι τόσα πολλά, δεν μπορώ να επιλέξω εύκολα. Μου αρέσει πολύ το Holy Ship, επειδή έχω την ευκαιρία να κάνω κρουαζιέρα στο Μαϊάμι και στις Μπαχάμες με αρκετούς φίλους μου. Τα Ultra γίνονται ολοένα και πιο εντυπωσιακά και διοργανώνονται πλέον σε κάθε γωνιά του κόσμου. Είμαι πολύ τυχερός που έχω τη δυνατότητα να τα φωτογραφίζω όλα, ιδιαίτερα τον Σεπτέμβριο που θα πάμε στην Ιαπωνία (το αγαπημένο μου μέρος στον κόσμο). Το Stereosonic της Αυστραλίας ήταν υπέροχο, επίσης. Μακάρι να βρεθεί κάποιος να αναπληρώσει το κενό ενός φεστιβάλ που κάνει τον γύρο της Αυστραλίας σε μια εβδομάδα. Μου αρέσει πάρα πολύ και το Djakarta Warehouse Project. Πάντα έχει πολύ ωραία παραγωγή και ο κόσμος είναι απίστευτος.

© Drew Ressler

Τα θέματά σου είναι συνήθως οι DJ και τα φεστιβάλ ηλεκτρονικής dance μουσικής – ο φωτισμός πρέπει να είναι εφιάλτης. Υπάρχει κάποια απλή και εγγυημένη τεχνική για να τραβάς ωραίες φωτογραφίες σε αυτές τις εκδηλώσεις;

Είναι πολύ χρήσιμο να γνωρίζεις καλά τα όρια της φωτογραφικής μηχανής και των φακών σου, ενώ πρέπει να έχεις επίγνωση του τι συμβαίνει. Παρακολουθώ διαρκώς τις αλλαγές του φωτισμού κατά τη διάρκεια ενός σετ DJ. Μερικές φορές, όταν δυναμώνουν τον ρυθμό, ρίχνουν τα στροβοσκοπικά στο πλήθος και προσπαθώ πάντα να καταγράψω τη συγκεκριμένη στιγμή. Είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζεις τις κατάλληλες χειροκίνητες ρυθμίσεις. Για παράδειγμα, αν θέλεις να καταγράψεις σωστά την εικόνα που προβάλλει ένα πάνελ LED, χωρίς κίνηση και χωρίς να σκοτεινιάζουν τμήματα του πάνελ, πρέπει συνήθως να χρησιμοποιείς μια συγκεκριμένη ταχύτητα κλείστρου.

Όταν ο φωτισμός είναι εξαιρετικά χαμηλός, έχω ορισμένους φακούς ασθενούς φωτισμού που χρησιμοποιώ συνήθως για πορτραίτα· συγκεκριμένα, τον EF 35mm f/1.4L II USM και τον EF 85mm f/1.2L II USM.

Τέλος, είναι πολύ χρήσιμο να έχεις στη διάθεσή σου μια καλή φωτογραφική μηχανή για συνθήκες ασθενούς φωτισμού. Προσωπικά μου αρέσει πολύ η EOS-1D X Mark II, η οποία μου επιτρέπει να μην ανεβαίνω πάνω από 3200 ISO ακόμη και στις πιο σκοτεινές σκηνές, αρκεί να μπορώ να μένω ακίνητος και να συγχρονίζω σωστά τις λήψεις μου. Δεν χρειάζεται να τραβάς πολύ το κλείστρο για να φωτογραφίσεις ένα live, γιατί οι αξίες παραγωγής των ζωντανών εμφανίσεων σήμερα είναι πολύ υψηλές.

Όταν πηγαίνεις σε ένα φεστιβάλ, έχεις συνήθως στο μυαλό σου έναν "στάνταρ" κατάλογο με λήψεις που θέλεις να πετύχεις; Ή ακολουθείς γενικά τους ρυθμούς της εκδήλωσης;

Σε γενικές γραμμές, προσπαθώ να τραβάω πάντα μερικές βασικές λήψεις: μια συμμετρική λήψη του κοινού πίσω από τον DJ, μια συμμετρική λήψη της παραγωγής από την πρόσοψη της σκηνής, μια λήψη του DJ με τηλεφακό αν το booth είναι αρκετά χαμηλά και ένα πορτραίτο του DJ από το πλάι ενώ βρίσκεται στο booth. Αφού εξασφαλίσω αυτές τις λήψεις, οι υπόλοιπες έχουν να κάνουν περισσότερο με το γενικότερο στήσιμο της παραγωγής. Μερικές φορές υπάρχει ένας θάλαμος επάνω από την πρόσοψη της σκηνής από τον οποίο μπορώ να τραβήξω φωτογραφίες, άλλες φορές η εκδήλωση γίνεται σε στάδιο, άρα μπορώ να ανέβω στα δημοσιογραφικά θεωρεία, ενώ σε ορισμένες σκηνές υπάρχει ένα κενό ανάμεσα στο εμπρός πάνελ LED και το booth, όπου μπορώ να στριμωχτώ για να τραβήξω κοντινά πλάνα του DJ.

Υπάρχουν ορισμένες περιπτώσεις που οι συνθήκες φωτογράφισης επηρεάζονται από τη μουσική που παίζει ο DJ και το σόου του στη σκηνή. Για παράδειγμα, αρέσει στον DJ να στέκεται συχνά όρθιος στο booth; Του αρέσει να ξεσηκώνει τον κόσμο και να παροτρύνει τους θεατές να σηκώνουν τα φώτα τους στον αέρα; Σε ποιο σημείο του σετ το κάνει συνήθως;

Δεν τα πετυχαίνεις όλα αυτά με την πρώτη φορά, αλλά όταν τα γνωρίζω η δουλειά μου γίνεται πολύ πιο εύκολη. Βέβαια, μερικές φορές δεν μπορώ να συγκρατήσω όλες αυτές τις πληροφορίες. Αν βρεθώ σε μια περιοδεία με τον Zedd και μετά ακολουθήσω έναν άλλο DJ ή παρακολουθήσω μια σειρά από φεστιβάλ για λίγους μήνες, όταν θα ακολουθήσω και πάλι τον Zedd στην περιοδεία του, ίσως χρειαστεί να μάθω ξανά κάποια κομμάτια και τον συγχρονισμό των πυροτεχνικών εφέ.

Πολλοί θα πουν ότι έχεις την καλύτερη δουλειά στον κόσμο. Πληρώνεσαι για να παρακολουθείς φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο και να φωτογραφίζεις τους καλύτερους DJ του κόσμου, αλλά πρέπει να είναι και αρκετά κουραστικό. Υπάρχουν κάποιες δυσκολίες που δεν γνωρίζει το ευρύτερο κοινό;

Υπάρχουν κάποιες δυσκολίες, ναι. Όλα αυτά τα ταξίδια που πρέπει να κάνω μου προκαλούν τόσο jet lag που πολλές φορές χάνω τον ύπνο μου. Μέχρι να συνηθίσω μια ζώνη ώρας, πρέπει να αναχωρήσω για την επόμενη. Το ίδιο συμβαίνει και με τα προγράμματα των DJ. Πολλές φορές πρέπει να φύγουμε αμέσως μετά από μια παράσταση για να προλάβουμε την επόμενη, άρα δεν είναι ασυνήθιστο να έχεις ελάχιστες ώρες για να κοιμηθείς μέχρι την επόμενη συναυλία. Θυμάμαι μια χρονιά που έπρεπε να ταξιδεύω συνεχώς για 6 εβδομάδες, για να δουλέψω σε 8 χώρες και 4 ηπείρους. Όταν επιτέλους γύρισα σπίτι μου, είχα τα χάλια μου. Μετά από μια μεγάλη διεθνή περιοδεία, συνήθως χρειάζομαι κάποιον χρόνο ανάπαυσης για να συνέλθω.

Όσο για τα φεστιβάλ, το προσωπικό ασφαλείας μού προκαλεί συνήθως μεγάλο άγχος. Ακόμη και όταν έχεις όλα τα απαραίτητα διαπιστευτήρια, βραχιολάκια και τα λοιπά, αν πέσεις επάνω σε ανίδεο προσωπικό ασφαλείας κινδυνεύεις να μην μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου. Μου έχει τύχει να με παρενοχλήσει το προσωπικό ασφαλείας για την τήρηση του "κανόνα των 15 λεπτών"*, παρόλο που είναι προφανές ότι εργάζομαι για τους διοργανωτές του φεστιβάλ ή για τους καλλιτέχνες, άρα ο κανόνας δεν ισχύει για εμένα. Δεν είναι αστείο, γιατί σε αυτήν τη δουλειά κάθε λεπτό μετράει. Μόλις ξεκινάει το σετ του DJ, ο χρόνος που έχω στη διάθεσή μου μετράει αντίστροφα. Αν το προσωπικό ασφαλείας αποφασίσει να με ταλαιπωρήσει, μπορεί να χάσω πραγματικά επικές φωτογραφίες.

(*Ο κανόνας αυτός καθορίζει το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ένας κανονικός φωτογράφος επιτρέπεται να φωτογραφίζει έναν καλλιτέχνη σε μια ζωντανή εμφάνιση.)

Κάνεις αυτήν τη δουλειά εδώ και αρκετό καιρό. Ποια είναι η πιο σημαντική αλλαγή που έχει συμβεί στον χώρο της φωτογραφίας από τότε που ξεκίνησες;

Η εξέλιξη της τεχνολογίας ήταν τρομερή. Πάντα ανυπομονώ να κυκλοφορήσει η επόμενη έκδοση της EOS-1D X κάθε 4 χρόνια, με νέες ευκολίες και οφέλη, και νέους φακούς που μπορώ να αποκτήσω. Και, φυσικά, περιμένω υπομονετικά τη στιγμή που η τεχνολογία θα μας επιτρέψει να αντικαταστήσουμε δύο διαφορετικούς φακούς με έναν που θα καλύπτει και τις δύο χρήσεις. Πάντως, κάθε φορά που κυκλοφορεί μια νέα φωτογραφική μηχανή με νέους φακούς και βελτιωμένες δυνατότητες σε συνθήκες ασθενούς φωτισμού, η δουλειά μου γίνεται ευκολότερη!

Κάτι άλλο που βρίσκω αρκετά απογοητευτικό είναι ότι υπάρχουν αρκετά άτομα που προσπαθούν να ασχοληθούν με τον κλάδο για τους λάθος λόγους ή με τον λάθος τρόπο.

Τώρα που οι DSLR είναι αρκετά διαδεδομένες και τόσο προσιτές που όλοι μπορούν να τις αποκτήσουν, μπορεί ο οποιοσδήποτε να αγοράσει μια φωτογραφική μηχανή και να προσφέρει τις υπηρεσίες του δωρεάν. Γνωρίζω, δυστυχώς, πολλούς φωτογράφους που πληρώνουν οι ίδιοι τα εισιτήρια και τη διαμονή τους και δεν τους μένει τίποτα από τα χρήματα που εισπράττουν από το φεστιβάλ. Στην ουσία, το μόνο που κερδίζουν είναι γνωριμίες. Υπάρχουν κι άλλοι που περιοδεύουν μαζί με τους DJ μόνο και μόνο για τα πάρτι. Ευτυχώς, όλοι οι DJ και τα φεστιβάλ που συνεργάζονται μαζί μου εκτιμούν τον επαγγελματισμό και την ποιότητα που τους προσφέρω και με επιλέγουν τακτικά.

Ζούμε σε μια εποχή που όλοι έχουν επάνω τους το κινητό τους και νομίζουν ότι αυτό αρκεί για να γίνουν φωτογράφοι. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο στους μικρότερους συναυλιακούς χώρους, όπως στα κλαμπ, όπου όλοι τραβάνε selfie και φωτογραφίζουν τους καλλιτέχνες. Πώς καταφέρνεις να κάνεις τις φωτογραφίες σου να ξεχωρίζουν;

Ένα από τα προβλήματα που παρατηρώ πολύ συχνά είναι το υπερβολικά υψηλό ISO. Κάποιοι φωτογράφοι ανεβάζουν το ISO τόσο πολύ που φτάνουν σε τρελά επίπεδα θορύβου και φωτογραφίζουν με αυτόματες ρυθμίσεις ακόμη και την ημέρα, όταν δεν χρειάζεται. Έχω δει φωτογραφίες που η σκηνή είναι τόσο καλά φωτισμένη, ώστε να μπορείς να χρησιμοποιήσεις ISO 800-1600, με ελάχιστα επίπεδα θορύβου. Κι όμως, η φωτογραφία έχει τόσο θόρυβο που νομίζεις ότι χιονίζει, ακόμη και αν έχει ενεργοποιηθεί η λειτουργία μείωσης θορύβου.

Προσπαθώ πάντα οι φωτογραφίες μου να είναι το ίδιο ελκυστικές σε πλήρες μέγεθος, όσο και σε μικρότερο. Αυτό πάει κόντρα στην τρέχουσα τάση που θέλει τις φωτογραφίες να δείχνουν μια χαρά στα μικρότερα μεγέθη που απαιτούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά όταν τις βλέπεις σε πλήρες μέγεθος να είναι θολές, χωρίς εστίαση και γεμάτες θόρυβο. Η εστίαση είναι το κλειδί για τις φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης. Το πρόβλημα δεν είναι τόσο μεγάλο όταν η φωτογραφία είναι μικρή, αλλά αν διαπιστώσω ότι δεν έχω εστιάσει αρκετά καθαρά και στο σωστό σημείο, τότε πάντα διαγράφω τη φωτογραφία, όσο "ωραία" κι αν δείχνει.

© Drew Ressler

Με τι άλλο ασχολείσαι αυτόν τον καιρό; Έχεις τίποτα άλλο στα σκαριά;

Αυτόν τον καιρό κάνω ακόμη περισσότερες φωτογραφίσεις, αλλά προσπαθώ να διευρύνω λίγο τη γκάμα μου με φωτογραφίες κατάλληλες για δημοσίευση σε μέσα ενημέρωσης, ενώ προηγουμένως φωτογράφιζα αποκλειστικά με την τεχνική του φωτορεπορτάζ.

Επίσης, έχω ξεκινήσει μια συνεργασία με μια εταιρεία ρουχισμού. Στη διεύθυνση http://apparel.rukes.com, μπορείτε να βρείτε φούτερ, μπλουζάκια και κουβέρτες με δικές μου φωτογραφίες νεκρής φύσης και γενικές σκηνές από συναυλίες. Η σειρά ρουχισμού έχει αρκετά μεγάλη απήχηση και τον τελευταίο καιρό βλέπω αρκετά άτομα να φοράνε τα ρούχα μου όταν πηγαίνω σε κάποιο φεστιβάλ. Μια φορά είδα κάποιον στο Ultra Europe στην Κροατία να φοράει ένα αμάνικο μπλουζάκι!

Η δουλειά μου γίνεται πιο απαιτητική με κάθε χρόνο που περνάει και αυτό με αναγκάζει να αναβάλλω τα πράγματα που θέλω πραγματικά να κάνω. Για παράδειγμα, θέλω να ασχοληθώ λίγο και με τον χώρο της ροκ και της ποπ. Επίσης, θέλω κάποτε να εκδώσω ένα λεύκωμα, αλλά ποιος ξέρει πότε θα βρω τον χρόνο για να το κάνω αυτό. Ίσως στην εικοστή μου επέτειο ως φωτογράφος!

Υπάρχει κάποια ιστορία που σου έχει μείνει αξέχαστη σχετικά με κάποια φωτογραφία;

Πολλές από τις καλύτερες φωτογραφίες μου έχουν θεότρελες ιστορίες. Θυμάμαι μια φωτογραφία από το Stereosonic πριν από μερικά χρόνια, όπου φωτογράφιζα τον Tiesto ενώ έπαιζε στη σκηνή. Γυρνάει προς το μέρος μου και μου δίνει τα ακουστικά του για να κάνω λίγο τον DJ για πλάκα, αλλά εγώ συνέχισα να τραβάω φωτογραφίες και η συγκεκριμένη λήψη έγινε διάσημη.

Μια άλλη διάσημη φωτογραφία μου δείχνει μια πελώρια Hello Kitty να σπάει ένα παράθυρο. Σε μια περιοδεία του Deadmau5, παρέα με τον Tommy Lee, κάποιος έριξε την ιδέα να ντυθούν όλοι με στολές από χαρακτήρες κινουμένων σχεδίων πριν από κάθε εμφάνιση και να αναμιχθούν με το κοινό για να κάνουν πλάκα, χωρίς να πουν τίποτα σε κανέναν. Εγώ ήμουν στο τροχόσπιτο και επεξεργαζόμουν τις φωτογραφίες μου. Εκείνη τη στιγμή, περνάει ο Deadmau5 φορώντας μια στολή Hello Kitty και μου χτύπησε το παράθυρο για να τραβήξει την προσοχή μου. Η στολή του ήταν αρκετά βαριά, με αποτέλεσμα να μετατραπεί εκείνο το μικρό χτυπηματάκι σε μια γροθιά αντάξια ενός υπερήρωα που έκανε κομμάτια το παράθυρο. Του ζήτησα μετά να επαναλάβουμε τη σκηνή για να την απαθανατίσω.

Στον ιστότοπό μου υπάρχουν πολλά τέτοια τυχαία στιγμιότυπα. Μια από τις καλύτερες συνήθειές μου είναι ότι κρατάω όλες τις φωτογραφικές συλλογές που έχω τραβήξει, ώστε να μπορεί ο κόσμος να δει τη δουλειά μου από τα πρώτα μου βήματα το 2004 μέχρι σήμερα. Αυτός είναι άλλος ένας λόγος για να φτιάξω επιτέλους εκείνο το λεύκωμα. Έχω τόσες πολλές φωτογραφίες με τις δικές τους ιστορίες!

Είσαι ένας αυτοδίδακτος φωτογράφος. Τι θα συμβούλευες τους νέους επίδοξους φωτογράφους που θέλουν να ακολουθήσουν αυτήν την πορεία;

Το πιο σημαντικό είναι να αναπτύξετε το δικό σας, προσωπικό φωτογραφικό αισθητήριο. Μην προσπαθείτε να μιμηθείτε άλλους φωτογράφους. Εστιάστε στη δική σας δουλειά.

Επίσης, μην δέχεστε να εργάζεστε δωρεάν, από τη στιγμή που έχετε αποδείξει την αξία σας ως φωτογράφοι. Η δουλειά σας είναι έργο τέχνης και σας αξίζει να πληρωθείτε για αυτό.

© Drew Ressler

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου μουσικός/συγκρότημα/DJ;

Οι Hybrid, μια ομάδα DJ από τη Μεγάλη Βρετανία. Λατρεύω όλα τους σχεδόν τα κομμάτια και τα remix τους. Είναι ένας από τους λόγους που με έκαναν να ασχοληθώ με τη χορευτική μουσική, ενώ και οι ίδιοι έδωσαν μια μικρή ώθηση στην καριέρα μου (ο Mike Truman είπε σε γνωστούς του ότι είχα καλό φωτογραφικό αισθητήριο όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα).

Ο περισσότερος κόσμος πηγαίνει σε κλαμπ και σε φεστιβάλ για να χαλαρώσει και να διασκεδάσει. Εσένα, όμως, είναι η δουλειά σου. Τι κάνεις, λοιπόν, για να χαλαρώσεις;

Βλέπω σειρές και ταινίες στην τηλεόραση, παίζω βιντεοπαιχνίδια, διαβάζω βιβλία και βγαίνω έξω για καλό φαγητό.

Ποια είναι τα πιο σημαντικά κομμάτια εξοπλισμού που έχεις στην τσάντα σου;

Πέρα από τη φωτογραφική μηχανή, τους φακούς και τα φλας μου, πάντα φροντίζω να έχω τα εξής στην τσάντα μου:

  • Ειδικές ωτοασπίδες. Τις φοράω όλη την ώρα. Είναι πολύ σημαντικό, για να μην κουφαθείς από τη δυνατή μουσική!
  • Επαναφορτιζόμενος φακός υψηλής φωτεινότητας. Πολύ χρήσιμος όταν θέλεις να βρεις τον δρόμο σου σε ένα νυχτερινό φεστιβάλ ή εκδήλωση (και σωτήριος, αν τύχει να μου πέσει κάτω ένα κάλυμμα φακού!)
  • Διάφορα καθαριστικά, όπως έναν φυσητήρα, στικ με βαμβάκι για τους αισθητήρες, μαντιλάκια φακών κ.λπ.
  • Διάφορους προσαρμογείς, όπως συσκευή ανάγνωσης καρτών USB-C και ένα απλό καλώδιο USB-C για να μπορώ να συνδέω απευθείας τη μηχανή μου.
  • Ένα καλό πάνελ διάχυσης για το φλας, παρόλο που χρησιμοποιώ φλας μόνο στα πορτραίτα.
  • Κρίκο ασφαλείας. Πολύ χρήσιμος για να στερεώνεις τις πλαστικοποιημένες ταυτότητες, χωρίς να κρεμάς πράγματα στο λαιμό σου.

Οι απαντήσεις έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία για λόγους σαφήνειας και συγχρονισμού.


Ο εξοπλισμός του Drew Ressler

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΗΧΑΝΕΣ:

Canon EOS-1D X Mark II

ΦΑΚΟΙ + ΦΛΑΣ:

Canon EF 16-35mm f/2.8L III USM

Canon EF 24-70mm f/2.8L II USM

Canon EF 85mm f/1.2L II USM

Canon EF 40mm f/2.8 STM

Canon EF 35mm f/1.4L II USM

Canon EF 70-200mm f/2.8L IS II USM

Canon TS-E 90mm f/2.8 Tilt-Shift

Canon Extender EF 2x III

Φλας Canon Speedlite 600EX-RT



Συντελεστής συνέντευξης: Σύνταξη από τον Martin Fleming