A model car in the garage

Ο μοντελιστής και φωτογράφος, Simon Carter. Μια ιστορία δύναμης και κλίμακας.

Το πάθος του Simon Carter εξελίσσεται εδώ και πολλά χρόνια. Ξεκινώντας με τον μοντελισμό ως παιδί, συνεχίζοντας με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό και πλέον με καριέρα ως επαγγελματίας φωτογράφος, έχει πια συνδυάσει όλα τα ταλέντα του για να κατορθώσει να δημιουργήσει και να φωτογραφίσει τον κόσμο του μηχανοκίνητου αθλητισμού σε μινιατούρα, όπως ακριβώς τον είχε φανταστεί. Καθώς καθόμαστε δίπλα στην εντυπωσιακή συλλογή του με τις μινιατούρες αυτοκινήτων φόρμουλα ένα, εντυπωσιαζόμαστε από την κλίμακα του έργου που ανέλαβε. Πρόκειται για μια ιστορία επινόησης ενός κόσμου και συμμετοχής σε αυτόν.

Θα θέλαμε να μάθουμε τι σε ενέπνευσε να δημιουργήσεις και να φωτογραφίσεις τα μοντέλα μινιατούρες.

Μεγάλωσα τη δεκαετία του '60 και, όπως και πολλά άλλα παιδιά, αφιέρωνα ώρες για να φτιάξω μοντέλα τανκς του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν πολύ πρόσφατα ανακάλυψα αυτές τις μινιατούρες στη σοφίτα μου, συνειδητοποίησα ότι θα μπορούσα να συνδυάσω όλα τα ενδιαφέροντα και τις δεξιότητές μου για να δημιουργήσω κάτι εντελώς μοναδικό.

Πώς ξεκινάς τη δημιουργία μιας πιστής ρεπλίκας ενός αγωνιστικού αυτοκινήτου;

Αυτές οι μινιατούρες βασίζονται σε κιτ που δημιουργήθηκαν τις δεκαετίες του '70 και του '80 και πλέον δεν παράγονται, έτσι το να τα βρω μου ήταν κάπως δύσκολο. Εκτός από αυτήν τη δυσκολία, τα τροποποιώ ώστε να είμαι σίγουρος ότι τα οχήματα είναι μηχανικά ακριβή, με αναρτήσεις που δουλεύουν και πόρτες και καπό μηχανής και χώρου αποσκευών που ανοίγουν. Έπειτα, προσθέτω τη σκόνη, τα καψίματα και τις γρατσουνιές που θα έβλεπε κανείς σε ένα πραγματικό αγωνιστικό αυτοκίνητο. Γι' αυτόν το λόγο, χρειάζομαι περίπου τρεις μήνες για να δημιουργήσω κάθε ένα από αυτά.

Όταν δημιουργείς τα σκηνικά σου, τα σκέφτεσαι ως λάτρης των αυτοκινήτων ή ως φωτογράφος;

Και τα δύο, βασικά. Φτιάχνω το σκηνικό όπως ακριβώς θα φτιαχνόταν και ένα σκηνικό φωτογράφισης ή κινηματογράφησης. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και σε αυτό το στάδιο, σκέφτομαι τις γωνίες που θα χρειαστώ ώστε να τραβήξω τις φωτογραφίες που θέλω. Δεν πρόκειται απλώς για τη δημιουργία ενός χώρου που να μοιάζει με γκαράζ αγωνιστικών αυτοκινήτων, αλλά για ένα σκηνικό όπου θα μπορώ να κάνω τη φωτογράφιση.

©Simon Carter

Πώς προσεγγίζεις τη φωτογράφιση όταν τα αυτοκίνητα και το σκηνικό είναι πλέον έτοιμα;

Από την πρώτη στιγμή, επεδίωκα όλες οι φωτογραφίες μου να μοιάζουν σαν κάποιος λάτρης των αγώνων να μπαίνει σε ένα από αυτά τα γκαράζ και, όταν κανείς δεν τον κοιτά, να τραβάει μερικές φωτογραφίες.

Για να το κάνω αυτό, έπρεπε να φανταστώ ότι έχω ύψος μόνο 15 εκατοστά. Ως φωτογράφος μινιατουρών, έχω μόνο τρεις γωνίες από τις οποίες μπορώ να φωτογραφίζω: όρθιος, σκυμμένος ή γονατιστός με το ένα γόνατο.

Κοιτώντας τις φωτογραφίες σου, φαίνονται όλες σαν να είναι σε εξωτερικό χώρο, παρόλο που γνωρίζουμε ότι δεν είναι. Πώς το καταφέρνεις αυτό;

Το φως. Το φυσικό φως κάνει όλη τη δουλειά. Θα μπορούσα πιθανόν να επεξεργαστώ αυτό το εφέ, αλλά προτιμώ όλα να γίνονται στη μηχανή.

Σε βοηθάει η εμπειρία σου ως επαγγελματίας φωτογράφος;

Φωτίζω αυτά τα σκηνικά όπως ακριβώς φώτιζα και τα πραγματικά αυτοκίνητα, όταν ήμουν επαγγελματίας φωτογράφος. Που σημαίνει χρήση φωτός το οποίο ανακλάται στις επιφάνειες, αντί να πέφτει κατευθείαν πάνω στο αυτοκίνητο. Με αυτόν τον τρόπο η βαφή των αυτοκινήτων αποκτά γυαλιστερή υφή, κάτι που μπορείς να πετύχεις μόνο σε εξωτερικό χώρο. Όμως, ορισμένες φορές, οι πολλές γνώσεις μπορεί να σταθούν εμπόδιο. Άλλωστε, προσπαθώ να δημιουργήσω μια σειρά όπου οι λήψεις θα μοιάζουν σαν να έχουν τραβηχτεί από ερασιτέχνη. Έτσι, πρέπει να υπενθυμίζω στον εαυτό μου να κάνει πράγματα που ξέρω ότι δεν είναι σωστά.

©Simon Carter

Αν κάποιος θέλει να ασχοληθεί με την "επιτραπέζια" φωτογράφιση, υπάρχει κάποιος απαραίτητος ειδικός εξοπλισμός;

Για να σου δώσω μια εικόνα για τη χαμηλή τεχνολογία που χρησιμοποιώ, όταν κάνω λήψεις σταθεροποιώ την μηχανή έτσι ώστε να μπορώ να μετακινήσω οτιδήποτε στο σκηνικό ένα χιλιοστόμετρο τη φορά, μέχρι να γίνει τέλειο το σκηνικό. Για να το κάνω αυτό, τοποθετώ τη μηχανή πάνω σε μια τσάντα σουπερμάρκετ με δύο χούφτες ρύζι, την οποία χρησιμοποιώ ως "αμμόσακο". Είναι ο καλύτερος τρόπος, καθώς δεν υπάρχει χώρος για μίνι τρίποδα και, έτσι κι αλλιώς, η μηχανή θα ήταν ψηλά και η γωνία θα ήταν λάθος.

Οπότε, τι ακολουθεί;

Σκέφτομαι η επόμενη πρόκληση που θα θέσω στον εαυτό μου να είναι ένα αμερικάνικο γκαράζ. Σίγουρα αυτό θα με απασχολήσει ένα-δύο χρόνια.

Αν βρήκατε την έμπνευση που θέλατε, δείτε όλη τη σειρά από τον κόσμο με τις μινιατούρες μηχανοκίνητου αθλητισμού του Simon Carter.

Τι έχει ο Simon στην τσάντα του

Φωτογραφικές μηχανές:

Canon EOS 5D

Canon Sure Shot 35mm AF-7

Φακοί:

Canon EF 50mm f/1.2L USM

Canon EF 100mm f/2.8L Macro IS USM

Οι απαντήσεις έχουν υποβληθεί σε επεξεργασία για λόγους σαφήνειας και συγχρονισμού.



Συντελεστής συνέντευξης: Σύνταξη από τον Mark Blaylock

  • Canon
  • YouConnect
  • Έμπνευση
  • Ανάδειξη του μικρόκοσμου μέσω εμπνευσμένης φωτογράφισης και πειραματισμών με την κλίμακα