Action-Eton-Wall-Game-Eddie-Keogh

"Το άθλημα που μου αρέσει περισσότερο να φωτογραφίζω είναι..." – θα εκπλαγείτε με την απάντηση

Γεννημένος στο Ηνωμένο Βασίλειο, ο Eddie ασχολείται με την αθλητική φωτογραφία ως ελεύθερος επαγγελματίας και συνεργάζεται με το Reuters. Παλαιότερα είχε εργαστεί ως αθλητικός φωτογράφος για εφημερίδες της χώρας

Λοιπόν, Eddie, ποια αθλητική διοργάνωση σου αρέσει να αναπολείς;
Πιστεύω ότι η απάντησή μου θα σε εκπλήξει. Επειδή δεν είναι ούτε οι Ολυμπιακοί Αγώνες ούτε το Μουντιάλ. Είναι το Eton Wall Game. Το ξέρεις;

Το έχω ακουστά, αλλά μάλλον πρέπει να μου πεις περισσότερα γι' αυτό.
Είναι πολύ διαφορετικό από τα συνηθισμένα αθλητικά θεάματα. Όσο ωραίο κι αν είναι να συμμετέχεις σε αυτά, ο γνήσιος αθλητισμός πολλές φορές δεν έχει σχέση με το χρήμα ή την πολιτική. Μπορείς να τον βρεις σε μια ομάδα ανθρώπων που απολαμβάνουν την ένταση του ανταγωνισμού. Επίσης, το Eton Wall Game έχει τεράστια παράδοση και ιστορία.


© Eddie Keogh

Το Κολέγιο Ήτον είναι ένα φημισμένο σχολείο της Αγγλίας που ιδρύθηκε το 1440. Από εκεί έχουν περάσει πολλοί βρετανοί πρωθυπουργοί. Το παιχνίδι ξεκίνησε το 1766 και οι στολές των παικτών έχουν τον αέρα μιας άλλης εποχής.

Πώς παίζεται;

Το παιχνίδι παίζεται σε μια μακρόστενη έκταση 110 μέτρων, κατά μήκος της οποίας υπάρχει ένας τοίχος. Οι παίκτες μετακινούν την μπάλα με τα πόδια κατά μήκος του τοίχου και στόχος τους είναι να βάλουν γκολ στο τέλος του τοίχου.

Γκολ μπαίνουν πολύ σπάνια. Το τελευταίο καταγράφηκε πάνω από έναν αιώνα πριν, το 1909.

Μια μέρα, πηγαίνοντας στο κοντινό Twickenham για να φωτογραφίσω έναν διεθνή αγώνα μεταξύ Αγγλίας και Αυστραλίας, σταμάτησα και τράβηξα αυτές φωτογραφίες. Η αντίθεση ήταν απίστευτη.

Αν και το άθλημα παίζεται στις εγκαταστάσεις του κολεγίου, μπόρεσα να το παρακολουθήσω και να τραβήξω φωτογραφίες από ένα δημόσιο μονοπάτι. Όλοι ήταν πολύ χαλαροί. Ένιωσα σαν να γύρισα πίσω στον χρόνο.


© Eddie Keogh

Ήταν δύσκολη η φωτογράφιση;

Προφανώς, ο τοίχος είναι ένα επιβλητικό στοιχείο. Ωστόσο, μπόρεσα να βρω την κατάλληλη θέση, ώστε ο τοίχος να οδηγεί τον θεατή στη δράση. Αυτό δεν είναι κάτι που πετυχαίνεις συχνά! Τα αγόρια που κάθονται επάνω στον τοίχο εντείνουν τον ασυνήθιστο χαρακτήρα του αθλήματος, αλλά δεν πρέπει να αποσπούν πολύ την προσοχή από τον ίδιο τον αγώνα.


© Eddie Keogh

Οι σκηνές δράσης θέλουν πάντα σκέψη. Ειδικά όσον αφορά στο ζουμ. Σε αυτήν την περίπτωση, χρησιμοποίησα τον φακό EF 70-200mm f/2.8L IS II USM. Είναι φοβερός φακός ζουμ. Ήθελα να κρατήσω στο πλάνο ένα μεγάλο μέρος της σκηνής, σε αντίθεση με τις φωτογραφίες που τράβηξα λίγο αργότερα στον αγώνα ράγκμπι.

Πρέπει να αποφασίσεις αν θέλεις να αποτυπώσεις όλη τη σκηνή και την ατμόσφαιρα ή αν είναι προτιμότερη μια κοντινή λήψη. Σε λιγότερο επίσημα αθλήματα θεωρώ ότι πρέπει να φαίνονται τα πάντα στη φωτογραφία, αποτυπώνοντας όμως ταυτόχρονα το συναίσθημα των αθλητών.

Ποιες άλλες συμβουλές θα έδινες σε όποιον θέλει να ασχοληθεί με την αθλητική φωτογραφία;

Άρχισε πηγαίνοντας στο γήπεδο της περιοχής σου και κάνοντας εξάσκηση στις λήψεις. Εκεί μπορείς να πλησιάσεις πολύ περισσότερο από ό,τι σε οργανωμένους αγώνες και έχεις τη δυνατότητα να εξασκηθείς. Φυσικά, πρέπει να έχεις πάρει την απαραίτητη άδεια από τους αρμόδιους.

Δοκίμασε διάφορες λήψεις, άλλες κοντινές και άλλες πιο μακρινές. Αν κάνεις ζουμ, πρέπει να μπορείς να ακουμπήσεις κάπου τη μηχανή σου. Πειραματίσου με τις ρυθμίσεις για να βρεις τις ιδανικές.

Και βγάλε πολλές φωτογραφίες. Μην φοβάσαι να γεμίσεις την κάρτα σου. Ρύθμισε τη μηχανή σου σε συνεχή λήψη και βγάλε τη μία φωτογραφία μετά την άλλη. Δεν θα ξέρεις ποια φωτογραφία είναι καλή μέχρι να τις δεις όλες στην οθόνη του υπολογιστή.

Κάνεις πολλές αλλαγές στις φωτογραφίες σου με τον υπολογιστή;

Το αντίθετο. Μπορεί να παίξω με την κοπή της εικόνας, αλλά μέχρι εκεί. Κάνω πολλές δουλειές για το Reuters και δεν επιτρέπεται να κάνουμε αλλαγές. Οι φωτογραφίες που τραβάμε είναι σε μορφή jpeg και δεν πρέπει να προσθέτουμε ή να αφαιρούμε τίποτα. Αυτή η τακτική μου αρέσει, επειδή ο αναγνώστης βλέπει ακριβώς ό,τι και ο φωτογράφος.

Τι έχω στην τσάντα μου;

Εξαρτάται από τη φωτογράφιση, αλλά αν πρόκειται να πάω σε κάποιο στάδιο θα πάρω μαζί μου ένα σώμα, συνήθως της EOS-1D X, και ίσως 3 φακούς. Και επίσης ένα extender. Πρέπει να είσαι σίγουρος ότι μπορείς να πλησιάσεις αρκετά κοντά. Να γεμίσεις το κάδρο με τη δράση.

Δύο φακοί που έχω πάντα μαζί μου είναι ο EF 24-70mm f/2.8L II USM και ο EF 70-200mm f/2.8L IS II USM. Επίσης, έχω στο αυτοκίνητο τον τεράστιο φακό EF 400mm f/2.8L IS II USM, σε περίπτωση που τον χρειαστώ.

Πολλά από τα αθλήματα που φωτογραφίζω παίζονται το χειμώνα και αυτό σημαίνει ότι συχνά βρέχει. Μην αφήνεις τον καιρό να σε αποθαρρύνει. Πάντα έχω μαζί μου μια πετσέτα, για να τυλίγω τον φακό και να τον προστατεύω. Τίποτα περίπλοκο. Συχνά η βροχή δίνει ένταση στην ατμόσφαιρα της σκηνής.

Κάτι που μπορείς να κάνεις όταν βρέχει είναι να εντάξεις τις σταγόνες της βροχής στην εικόνα. Αν μειώσεις αρκετά την ταχύτητα του κλείστρου, π.χ. στο 1/60 του δευτερολέπτου, οι σταγόνες της βροχής θα φαίνονται στην εικόνα μεγάλες και όμορφες.