Boys playing in hay fields

Καταγραφή φωτεινών τόνων με ασθενή φωτισμό

Συνέντευξη της Catherine Lacey Dodd σχετικά με τη φωτογράφιση σε ασθενή φωτισμό.

Το φθινόπωρο έφτασε και οι μέρες έχουν πλέον επίσημα μικρότερη διάρκεια. Έτσι, μιλήσαμε με κάποιον που ασχολείται επαγγελματικά με τη φωτογράφιση εκπληκτικών ιστοριών σε ασθενή φωτισμό.

Η Catherine Lacey Dodd είναι μια φωτογράφος που γεννήθηκε στο Λονδίνο και ζει στο Λος Άντζελες· ασχολείται, μεταξύ άλλων, με τη λήψη πορτραίτων με υπέροχες αποχρώσεις σε εντυπωσιακές τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Μας μίλησε για τις πρώτες επιρροές της, την ομορφιά του φυσικού φωτός και το πώς ο προγραμματισμός είναι πολύ σημαντικός όταν θέλεις να αξιοποιήσεις το περιβάλλον.

Πολλές από τις φωτογραφίες σου περιλαμβάνουν παιδιά. Ήταν η ίδια η οικογένειά σου που σε ενέπνευσε να πάρεις μια μηχανή και να ξεκινήσεις τη φωτογράφιση;

Χρησιμοποίησα για πρώτη φορά μια μηχανή με φιλμ τη δεκαετία του 1980. Σπούδαζα γεωγραφία σε ένα πανεπιστήμιο στο Λονδίνο και είχα πάντα πραγματικό πάθος για τους πολιτισμούς και τη μηχανική της Γης. Οι πρώτες επιρροές μου ήταν οι σελίδες από περιοδικά μόδας, που στόλιζαν τους τοίχους στο φοιτητικό μου δωμάτιο, αλλά και η συνεχώς αυξανόμενη συλλογή μου από ταξιδιωτικούς οδηγούς, καθώς ήταν γεμάτοι με πηγές φωτογραφικής έμπνευσης από όλο τον κόσμο. Σε συνδυασμό με την αγάπη μου για το National Geographic, ήθελα να δημιουργώ τις εικόνες που μου άρεσε να βλέπω· και για να το κάνω αυτό, έπρεπε να πάω σε κάθε συναρπαστική τοποθεσία.

Η γεωγραφία ήταν το βασικό στοιχείο που με ώθησε στη φωτογραφία και όχι η ιδιότητα του γονέα, που απέκτησα 20 χρόνια αργότερα. Άρχισα να ταξιδεύω διαρκώς και να εξερευνώ πολιτισμούς και εδάφη σε περισσότερες από 50 χώρες, καταγράφοντας τις μικρές στιγμές και τη μεγαλοπρέπεια της Γης. Πολύ απλά, ως φωτογράφος επηρεάστηκα από τη γεωγραφία, τον κόσμο όπου ζούμε.

Αργότερα, η πρώτη μου δουλειά στη στρατηγική διαφημίσεων, στον τομέα επενδυτικής τραπεζικής, μου έδωσε την εμπειρία της εργασίας με φωτογράφους και άτομα του δημιουργικού κλάδου και με ώθησε να ξεκινήσω μια δεύτερη καριέρα. Η μετάβαση από τον ασφαλή κόσμο των επιχειρήσεων στην παγκόσμια καλλιτεχνική κοινότητα είναι ένα τεράστιο άλμα, αλλά πιστεύω ότι όλες οι εμπειρίες που είχα από μικρή ηλικία, όπως τα ταξίδια, η γεωγραφία και οι μεταπτυχιακές μου σπουδές στο μάρκετινγκ, μου επέτρεψαν να κάνω πιο εύκολα αυτό το βήμα.

Στη συνέχεια, η προσωπική μου διαδρομή στην καταγραφή των χρόνων ανάπτυξης των παιδιών μου με τη μηχανή ήταν για μένα η ιδανική ευκαιρία να αποκτήσω την απαραίτητη εμπειρία προκειμένου να δουλέψω ως φωτογράφος. Δεν ήθελα να ακολουθήσω μια εστιασμένη στρατηγική. Η διαφοροποίηση με ενθουσίαζε πολύ περισσότερο, ακόμα και αν η συμβουλή να εξειδικευτώ στη φωτογράφιση σήμαινε ότι η δουλειά μου θα ήταν λιγότερο ενδιαφέρουσα εμπορικά στους αγοραστές. Ήθελα κάθε ημέρα να είναι μοναδική για να αναπτύξω τη δημιουργικότητά μου και πίστευα ότι δεν θα μπορούσα να το καταφέρω αν ακολουθούσα έναν εξειδικευμένο τομέα.

© Catherine Lacey Dodd

Βασίζεσαι κυρίως στο φυσικό φως. Η αποφυγή του φωτισμού στο στούντιο είναι συνειδητή απόφαση;

Ο φωτισμός στο στούντιο είναι μία από τις μοναδικές πτυχές της φωτογράφισης που μελέτησα "επίσημα" [WPPI, συνέδρια κ.λπ.]· ωστόσο, δεν με συναρπάζει και δεν μου προσφέρει τις ίδιες προκλήσεις όσο η συνεχής προσπάθεια να τελειοποιήσω την τεχνική μου στο φυσικό φως. Χρησιμοποιώ φλας εκτός μηχανής (OCF) για τη φωτογράφιση εκδηλώσεων τις βραδινές ώρες, ενώ βασίζομαι αποκλειστικά στο φυσικό φως κατά τη διάρκεια της ημέρας.

Αισθάνομαι πλήρης όταν βρίσκομαι πίσω από τη μηχανή, όταν είμαι στην ύπαιθρο και απολαμβάνω τη φύση, το έντονο φως του ήλιου, τις ξαφνικές καταιγίδες και, θα μπορούσα να προσθέσω, ακόμα και τη στιγμή που βρισκόμουν έξω όταν το μάτι του κυκλώνα Wilma χτύπησε τη Φλόριντα το 2005, την απόκοσμη ηρεμία που μου επέτρεψε να φωτογραφίσω τις σκηνές που διαδραματίζονταν γύρω μου.

Η μετακόμιση από τη Βρετανία στο Λος Άντζελες επηρέασε τον τρόπο ή τα θέματα που φωτογραφίζεις;

Οπωσδήποτε. Μεγάλωσα στο Λονδίνο και τώρα ζω στο Λος Άντζελες δίπλα στη θάλασσα. Η ένταση των χρωμάτων και η ποιότητα της φωτεινότητας προσφέρουν εξαιρετικές ευκαιρίες φωτογράφισης. Πραγματικότητα ή φαντασία, είναι λες και το φως αντανακλάται από τα μικρά σωματίδια της άμμου στον αέρα και προβάλλεται ξανά πίσω στον φακό. Οι πορτοκαλί και οι κίτρινες αποχρώσεις είναι πολύ πιο έντονες συγκριτικά με τη Βρετανία. Μόλις πέρασα έξι εβδομάδες στη Βόρεια Ευρώπη εστιάζοντας στη φωτογραφία δρόμου σε οκτώ χώρες και η εμπειρία μου έκανε πιο έντονη αυτήν τη διαφορά στο χρώμα του φωτός – ακόμη περισσότερο, το γεγονός ότι το να φορέσω τα γυαλιά ηλίου επειδή είχε ηλιοφάνεια όταν έβγαινα από το αυτοκίνητο δεν μου προσέφερε καμία εγγύηση πως δεν θα αντιμετωπίσω χαλαζόπτωση 10 λεπτά αργότερα. Στο Λος Άντζελες, ο καλός καιρός είναι εγγυημένος στο μεγαλύτερο τμήμα του χρόνου και αυτό σίγουρα με βοηθά να τελειοποιήσω την τεχνική μου στη φωτογράφιση με φυσικό φως. Εξασκούμαι καθημερινά γιατί μόνο έτσι μαθαίνεις, στο πεδίο.

Ποιες είναι οι κύριες δυσκολίες που αντιμετωπίζεις στη φωτογράφιση με φυσικό φως;

Μία από τις κύριες δυσκολίες είναι ότι στο φυσικό φως δεν υπάρχουν σταθερές. Όταν φτάνω στον χώρο της φωτογράφισης, το στοιχείο που αγαπώ ίσως περισσότερο στη φωτογράφιση με φυσικό φως είναι ότι πρέπει να αναλύσω αμέσως το φως και το σημείο πρόσπτωσης στο θέμα μου. Αν θέλω να τραβήξω αυθόρμητες φωτογραφίες, ξέρω ότι το φως δεν θα βρίσκεται πάντα σε τέλεια θέση, έτσι θα πρέπει να αλλάξω τη δική μου θέση ή να αξιοποιήσω στο έπακρο τα σημεία όπου το έντονο φως πέφτει στο θέμα δημιουργώντας καλλιτεχνικά εφέ.

© Catherine Lacey Dodd

Αυτόν το μήνα, η Canon εστιάζει στο φθινόπωρο και στη φωτογράφιση με ασθενή φωτισμό. Ποιο είναι το αγαπημένο σου στοιχείο στη φθινοπωρινή φωτογράφιση;

Αν και η εναλλαγή των εποχών δεν είναι το ίδιο σαφής στη Νότια Καλιφόρνια, εξαιτίας της υψηλής θερμοκρασίας, εξακολουθούν να υπάρχουν μικρές διαφορές. Θυμάμαι πριν από χρόνια όταν βρισκόμουν στο Λονδίνο στα μέσα Νοεμβρίου. Ήταν μία από εκείνες τις μαγικές φθινοπωρινές ημέρες, με τον ήλιο να βρίσκεται χαμηλά στον ορίζοντα και τον ουρανό να έχει ένα απίστευτα καθαρό μπλε χρώμα, που συμπλήρωναν με ιδανικό τρόπο οι χρυσαφένιες αποχρώσεις των δέντρων. Ήταν σαν να μελετούσα θεωρία των χρωμάτων εκεί στη φύση, με αντιθέσεις που είναι ιδιαίτερα έντονες το φθινόπωρο.

Χρησιμοποίησα τα ρυάκια, τις μικρές λίμνες και τα ποτάμια για να δείξω την αντανάκλαση των χρωμάτων από τους σφένδαμους, τις οξιές και τους πλάτανους το φθινόπωρο, που δημιουργούν μια απομονωμένη ζεστή λάμψη, αντίθεση και υφή στο σώμα του νερού, μέσα σε όλο αυτό το μπλε από την αντανάκλαση του ουρανού. Στο Λος Άντζελες, το φθινόπωρο κάνω εξορμήσεις στην ενδοχώρα, και μέσα σε μία ώρα βρίσκομαι ανάμεσα στα υπέροχα φθινοπωρινά χρώματα στους πρόποδες των βουνών San Gabriel. Αυτά τα μικροκλίματα υποβοηθούνται από τις έντονες αλλαγές στο υψόμετρο, που ξεκινούν από τη στάθμη της θάλασσας στη Santa Monica και φτάνουν στα θέρετρα του σκι στις κορυφές των βουνών.

Έχεις κάποιες ιδιαίτερες συμβουλές για τη φωτογράφιση το φθινόπωρο ή σε συνθήκες ασθενούς φωτισμού;

Η θέση και ο χρόνος της φωτογράφισης έχουν καθοριστική σημασία. Υπάρχουν αυτές οι υπέροχες ευκαιρίες που προσφέρει η γεωγραφία ενός τόπου και τις οποίες χρησιμοποιώ για να κάνω το πρόγραμμά μου αυτήν τη φευγαλέα εποχή. Μια σωστή, εμπνευσμένη από την εποχή φωτογραφία αποτελεί απόδειξη της ακριβούς πρόβλεψης –μέσα από την εμπειρία– αυτών των φωτογραφικών ευκαιριών.

Το φθινόπωρο, φωτίζω την εικόνα μου από το πλάι όταν ο ήλιος είναι χαμηλά στον ορίζοντα στη διάρκεια του δειλινού, για να αποτυπώσω την αντανάκλαση του φωτός στα μάτια του θέματός μου. Για τη λήψη ενός πορτραίτου στη φύση μια συννεφιασμένη ημέρα, θα χρησιμοποιήσω το απαλό, επίπεδο και ομοιόμορφο φως που κολακεύει την επιδερμίδα. Για ένα τοπίο, θα χρησιμοποιήσω γκρίζες αποχρώσεις που έρχονται σε αντίθεση με τα υγρά φθινοπωρινά φύλλα. Θα αναζητήσω τρόπους για να αποτυπώσω το παιχνίδι μιας ακτίνας φωτός με τα φύλλα και θα αποφύγω να συμπεριλάβω μεγάλα και μη ελκυστικά τμήματα γκρίζου ουρανού, που έχουν την τάση να προκαλούν υπερέκθεση των φωτεινών τόνων.

Ποιο είναι το στοιχείο του εξοπλισμού σου που δεν θα μπορούσες ποτέ να αποχωριστείς στη διάρκεια του φθινοπώρου ή όταν φωτογραφίζεις σε ασθενή φωτισμό;

Ένας πτυσσόμενος ανακλαστήρας. Χρησιμοποιώ συχνά έναν ανακλαστήρα για να στείλω φως στα μάτια των θεμάτων μου. Αν δεν υπάρχει ανακλαστήρας, θα αναζητήσω μια φυσική πηγή ανάκλασης, όπως το χρυσαφένιο φως που ανακλάται από μια υδάτινη επιφάνεια ή, σε αστικό περιβάλλον, θα χρησιμοποιήσω το τσιμέντο ως φυσικό ανακλαστήρα. Αυτό που θέλω κυρίως είναι ο εξοπλισμός μου να λειτουργεί για εμένα και όχι το αντίστροφο. Θέλω ένα ισχυρό σώμα μηχανής που να αποκρίνεται στις εντολές μου και τη "μαλακή επιπεδότητα" που προσφέρει ένας τηλεφακός.

© Catherine Lacey Dodd

Η Canon δίνει μεγάλη σημασία στη βιωματική εμπειρία της ιστορίας. Έχεις κάποιες συμβουλές για όσους προσπαθούν να αφηγηθούν μια ιστορία με τις εικόνες τους;

Η συνεργασία είναι πρωταρχικής σημασίας. Αν και στην αρχή είναι σημαντικό να δημιουργείς τέλεια πορτραίτα που απεικονίζουν την εμφάνιση ενός ατόμου, στη συνέχεια θα πρέπει να εστιάσεις την ενέργειά σου στην αποτύπωση της "ουσίας" του ατόμου, των στοιχείων που το χαρακτηρίζουν και της προσωπικότητάς του. Με τον τρόπο αυτό, η αφήγηση γίνεται μία από τις σχέσεις που υπάρχουν στο σώμα του θέματος και απογειώνει τη φωτογραφία σε καλλιτεχνικά επίπεδα.

Η προσέγγιση στη φωτογραφία θα πρέπει να γίνεται με τη νοοτροπία ενός ιστορικού. Ποια στοιχεία της εικόνας και ποια κοινωνικά σχόλια θα είναι σημαντικά στο μέλλον;

Ποια είναι τα επόμενα σχέδιά σου;

Ως δημιουργός, το μυαλό μου είναι συνεχώς σε εγρήγορση και σκέφτομαι διαρκώς τους επόμενους στόχους μου.

Θα ήθελα να αναλάβω περισσότερες εμπορικές εργασίες που θα με οδηγήσουν πίσω στις γεωγραφικές μου ρίζες, συνδυάζοντας τα ταξίδια με τη φωτογράφιση και τελειοποιώντας τις δεξιότητές μου στον συνδυασμό στατικών και κινούμενων εικόνων.

Ίσως αυτό που δεν έχω καταφέρει μέχρι σήμερα είναι να συνεργαστώ με άλλους σε έργα φωτογράφισης. Οι μαθησιακές μου δεξιότητες είναι πολύ ενδοπροσωπικές, προσεγγίζω την τέχνη ενδοσκοπικά και με ενθουσιάζει η ιδέα της συνεργασίας με άλλα άτομα που έχουν τις ίδιες απόψεις για την ανάπτυξη και την ολοκλήρωση ενός κοινού καλλιτεχνικού οράματος.

Ειδικότερα, υπάρχουν σκοποί που με συγκινούν ιδιαιτέρως ως μητέρα ενός παιδιού με ειδικές ανάγκες, αλλά και ως περιβαλλοντολόγο και ανθρωπίστρια. Νιώθω πως έχω ανάγκη να χρησιμοποιήσω αυτό το εργαλείο τεκμηρίωσης προκειμένου να προάγω αυτούς τους σκοπούς και να συνδυάσω τη φιλανθρωπία με τη φωτογραφία, μέσα από την αφήγηση ιστοριών που προσφέρουν τροφή για σκέψη και αγγίζουν το συναίσθημα.

© Catherine Lacey Dodd

Μια τελευταία ερώτηση: Τι έχεις στην τσάντα σου;

Πολλά προϊόντα της Canon. Στον απαραίτητο εξοπλισμό μου περιλαμβάνονται διάφοροι σταθεροί φακοί για τις σημαντικές σκηνές που θέλω να φωτογραφίσω, αλλά και ένα τηλεφακός που χαρίζει μαγικές ματιές. Στο πρόσφατο ταξίδι μου στην Ευρώπη, βασίστηκα αποκλειστικά στους φακούς EF 85mm f/1.2L II USM και EF 35mm f/1.4L II USM της Canon· διαπίστωσα ότι κάλυπταν τις περισσότερες απαιτήσεις μου, αν και δεν έβλεπα την ώρα να επιστρέψω στο σπίτι και στον τηλεφακό μου.

Φωτογραφικές μηχανές:

Canon EOS 5D Mark III

Canon EOS 5D Mark II

Canon EOS 40D

Φακοί:

Canon EF 70-200mm f/2.8L IS II USM

Canon EF 100mm f/2.8L Macro IS USM

Canon EF 85mm f/1.2L II USM

Canon EF 50mm f/1.2L USM

Canon EF 35mm f/1.4L II USM

Φλας Canon Speedlite



Συντελεστής συνέντευξης: Σύνταξη από τον Martin Fleming